Tomorrow never knows



= =ZZzZ




พักนี้นอนไม่หลับ


อาจไม่ใช่สักพัก


คงต้องบอกว่า....เป็นมาหลายสัปดาห์แล้ว





เครียด  หรือ  กังวล

อันนี้ก็ไม่แน่ใจ 

เพียงแต่ข่มตานอนไม่หลับ เท่านั้นเอง





พักนี้ไม่มีอะไรให้เขียนเลย

อาจเพราะคิดแต่เรื่องเดิมๆ

และทำแต่สิ่งเดิมๆทุกวัน




เหนื่อยจริงๆ  แต่ก็ยังพอไหวอยู่

แต่คิดว่าคงจะต้อง  พักการขีดเขียนของตัวเองไว้จนถึงปีหน้า

บ้านหลังนี้ของเจ้าวิกคงจะร้างไปยิ่งกว่านี้อีก





ยังไงก็ตาม วิกจะกลับมาแน่ๆ

คิดถึงทุกคนนะครับ ^_____^ 






ปล. Manana เป็น ภาษาสเปนจ้ะ  หมายถึง วันพรุ่งนี้ (Tomorrow)

....??

                                           credit: swissmiss (Tina Roth Eisenberg)





ที่นี่ดูต่างไปจากเดิมนิดหน่อย 


การเขียนเอ็นทรี่ใหม่หลังจากห่างหายไปหลายเดือน เป็นอะไรที่"ฝืด" พอดู 55
จริงๆก็เป็นพวกที่เขียนอะไรค่อนข้างจะซ้ำๆ เดิมๆอยู่แล้วนะ  คราวนี้เลยยิ่งไปกันใหญ่

มาคราวนี้ไม่รู้จะบ่นอะไรให้ฟังดี  มันมีอะไรเกิดขึ้นเยอะแยะ  จนเล่าไม่ถูก

ที่แน่ๆคือ วิกคิดถึงที่นี่มาก ^______^  (แอบมียิ้มกว้างประจบเล็กน้อย แหะๆ)




ไม่รู้ว่ากลับมาคราวนี้บ้านจะเงียบเลยรึเปล่า  ก็อย่างที่รู้ๆกันอยู่  ..วิกไม่ได้เข้ามาที่บ้านหลังนี้เลย  แล้วก็เลยพาลไม่ได้ไปเยี่ยมเยียนบ้านใกล้เรือนเคียงอย่างที่เคยเป็น  (ไม่รู้มีคนแอบย้ายบ้านหนีไปแล้วรึยัง 55)


ต้องขอโทษจริงๆที่หายไปนานมากๆ โดยไม่ได้บอกกล่าวอะไรเลย








เอาไงดี  ไม่อยากเขียนแค่ไม่กี่ย่อหน้าก็ตัดบทด้วยสิ  แต่ไม่รู้จะเขียนอะไรดี  เอาเป็นว่าวิกจะเล่าความเป็นอยู่คร่าวๆให้ฟังแล้วกันเนาะ



ตอนนี้ก็สบายกาย  สบายใจขึ้นบ้างแล้วครับ  แต่จะไม่สบายใหม่เพราะอดนอนนี่แหละ = =llll

พอดีงาน หนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษ ที่ต้องช่วยกันทำทั้งห้องตั้ง 2 ฉบับ มันถึงกำหนดส่ง  แต่ทั้งห้องดันจำวันส่งผิด มันส่งวันที่ 1  ดันจำว่าส่งวันที่ 4 กันซะอย่างนั้น   เลยต้องมานั่งปั่นกันสนุกไปเลย  วิกจะบ้าตายแล้ว  เพราะงานโปรเจ็กทำโฆษณาผลิตภัณฑ์ที่ต้องนั่งเค้นสมองคิดกันแทบบ้าก็ต้องส่งวันเดียวกัน  เหอๆ


แอบบ่นเล็กๆว่า ตอนแรกอ.ฝรั่งก็จะหักคะแนนตามจำนวนวันที่ late (รวมวันเสาร์-อาทิตย์)  เราก็ทำใจ เอาวะ หายไป 3 คะแนน  แต่ปรากฏว่าตอนใกล้จะ 5 โมงเย็น(ยังไม่กลับบ้านเพราะพอดีวันนั้นสอบเคมีพอดี) อ.ก็เดินมาบอกว่าถ้าไม่ส่งงานวันนี้ ทุกโปรเจ็กคะแนนจะลดเหลือครึ่งเดียวหมด  โอ้..มันยอดมาก  เพื่อนก็กลับบ้านกันไปเกือบหมด เจ้าวิกจะทำฉันท์ใดได้  ต้องรีบโทร.จิกกันกลับมายกใหญ่  


แต่ปรากฏว่าผ่านไปสักพักวงก็แตก เพราะอ.กลับบ้านไปแล้ว และทิ้งท้ายไว้ว่า ถ้าส่งวันนี้แล้วงานไม่ดีคะแนนก็อาจเหลือครึ่งได้  แต่ถ้าส่งวันจันทร์แล้วงานดีก็อาจได้ 10  เอ่อ..แล้วจะบอกทำไมตอนนี้


วิกรู้ว่าอาจารย์มีสิทธ์จะไม่รับงานก็ได้ เพราะมันเป็นความผิดของเราเอง แต่ทำแบบนี้มันก็... เฮ้อ  ไม่ได้โกรธหรือเคืองแต่แบบ... พูดไม่ถูก

 

เอาเป็นว่าอย่าไปสนใจมันเลย






วิกรับงาน นสพ. มาทำ   หัวข้อที่กลุ่มวิกต้องเขียนก็มีพวก Editorial & Advice (บทบรรณาธิการกับพวกคำแนะนำจากทางบ้านที่ส่งเข้ามาที่นสพ.)  แล้วก็มีข่าวเศรษฐกิจ  ต้องทำหัวข้อละ 2 บทความเพราะทำนสพ. 2 เล่ม

วิกเลยต้องเขียน จดหมายแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับข่าว 2 บทความ แล้วก็จับพลัดจับผลูต้องเขียน Editorial ด้วย ก็เลยแทบอ้อกออกมาเหมือนกัน  (อ้อก ใช้แทนคำว่า อาเจียนและปวดศีรษะของวิกเองแหละ)



รู้สึกไม่ดีเท่าไหร่เพราะงานมันไม่ค่อยประณีตเท่าที่ควรเป็น (กลายเป็นบรรณาธิการแต่ไม่รู้เลยว่า นสพ. มันมีบทความเด่นชื่ออะไรอยู่หน้าไหน  เพราะคนรวมงานไม่ใช่ตัวเอง  แถมติดต่อถามข้อมูลก็ได้มานิดนึง  โธ่..ชีวิต)




ช่วงนี้ฝนตก ..สุขภาพกายใกล้จะแย่อีกแล้ว  ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน  โรคกระเพาะถามหาอีกแล้ว  รู้สึกปวดท้องบ่อยๆ  แต่ก็พยายามไม่เครียดอะไรมาก  (เป็นห่วงสุดที่รักมากกว่าไม่รู้ผลตรวจจะออกมาเป็นยังไงบ้าง  ก่อนหน้านี้เรื่องนี้ทำเอาเครียดมากเลย  แต่ก็เริ่มปลงแล้ว)



เอาล่ะ พล่ามมายาวมากแล้ว  เจ้าวิกก็คงต้องขอลาไปก่อน  รับรองว่าจะไม่หายไปโดยไม่บอกกล่าวนานชาติเศษแบบที่ผ่านมาอีกแล้วครับผม




"วิกกลับมาแล้วนะครับ"  ^ ^

In My Place






*In my place, in my place


Were lines that I couldn't change


I was lost....


..............


..........................

..........

...


.............




Crossed lines I shouldn't have crossed.


I was lost......






..I was scared..





--------------------------
*In my place by Coldplay








I just don't know what I have to write.





I made lots of mistake and I'm feeling Blue.

I'm fallin' downinto Indigo




But it'sOK. Coz'I keep strong now.






I miss everyone.. ^ ^











edit @ 2007/09/27 23:09:00